Sayfalar

16 Şubat 2014 Pazar

benim en büyük başarım, başarısızlığım

Merhaba, hoşgeldiniz, bu benim ilk yazım gibi bir başlık atmak istemediğim ve biraz da kendimden bahsetmek istediğim için böyle bi başlık kullandım. Başarısızlığın neresinden bahsedeceksin halbu ki..

Bu blogun ilk yazısı olucağından dolayı bikaç samimi itirafla başlayayım. PRND sanırım yazdığım ellinci blog. Bundan önce elimden çok blog geçti ve hiçbiri okunmadı. O yüzden okunmamaya alışkınım, yani bunu okumasanız da bana çok koymayacak çünkü koyan koydu zaten. Daha önceki bloglarda okunmamamın nedenini biraz biliyorum aslında, hep ünlü olmak ya da para kazanmak için yazdım. Ama bişeyi atladım bu esnada, burası blog. Hepsi bu.. Yani bi tür günlük.

Günlük yazarken, birileri okusun ve hayatları çok daha kaliteli seviyelere gelsin. Beni okudukları için çok mutlu olsunlar, kötü olan herşey düzelsin diye yazmazsınız ki. Günlük samimi bi itiraftır, kendinizle konuşmanızdır ve bazen sıkıcı bazen de çok zevklidir. Bunu yaparsanız okunursunuz belki. Veya okunmasanız da, blogger sizin için sıkıcı bi iş olmaktan çıkıp güzel bi iletişim aracına dönüşür.

Ama benim yaptığım gibi şeyler yaparsanız bu olmaz.

Ne yaptım?
Başarı hikayelerini okuyup gaza geldim nolucak.. İnsanların en çok nerelerde ve nelerle vakit geçirdiğini bulup, ona göre yazılar veya bloglar yazmaya kalktım. Ortaya sahte hikayeler, sahte profiller, sahte bloglar çıktı ve hepsi silindi.

Mesela bunlardan biri her otomobille ilgili değerlendirme yapan bi adamdı. Bir diğeri modayla ilgili sürekli konuşan bi kızdı. Bir diğeri  (-ki bu tam bir fahişe) yaşadığı seks anılarından bahsedip duruyodu. Tek amacım dikkat çekmek olunca, kızın başına da gelmedik kalmadı tabi. Kız önce sevgilisinin tecavüzüne uğradı, sonra ev sahibinin. Hatta bi ara pide yemeye gittiği lokantada hesabı ödeyemeyince usta tarafından...  Bendeki de nasıl bi fantezi dünyasıysa, pide ve seks.

Herneyse işte, o günleri bıraktım ve birilerinden bişey gizleme gereği duymadan rahatça yazmaya başladım burda. Nasılsa kimse okumaz, okursa da okumasını istemediğim kişiler okumaz en azından.
Klişe olmasın dedim ama oluyo işte. Kilit cümleyi söylüyorum ve gidiyorum; merhaba blogger !